امروز در مقابل آینه کم آورم انگارخیلی وقت است که خود را برای خود در آینه ندیده بودم ، ظاهری با پیشانی خطوط گرفته که خط خطی های آن هر کدام حکایتی از برگ های باد برده و زمان برده مرا نشان می دهد و موهایی که کم کم سپیدی را به سیاهی ترجیح می دهد و رنگ و لعابی روشن به خود می گیرد .

 

اشتباه نکنید! هنوز در اواسط دهه سوم زندگی خود هستم و هنوز هم با همان رویاهای کودکانه، دنیای کنونیم را سیر می کتم . پیشانی خطوط گرفته و موهای سپید شده شاید ارمغان سیر رویاهای دنیاییست که نامی به نام "تجربه" را باید بر آن نامگذاری کنم.

 

 به هر حال زندگی در گذر است و ماهم در گذر این زندگی با زندگی در گذریم و شاید چند صبایی دیگر ، صبحی از سال بزرگی خود را زمیمه صبح امروز کنیم . اما به قول بزرگان و آبدیده های زندگی ...

اندرین ره می تراش و می خراش                  تا دم آخر دمی غافل مباش

[ ٦ خرداد ۱۳٩٠ ] [ ۱٠:٢٢ ‎ق.ظ ] [ محسن ناهید ]