http://www.ilna.ir/newsText.aspx?ID=236366

این روزها نقل هر مجلس و رسانه ای تعریف و تمجید از برگزیده جشنواره گلدن گلوپ یعنی فیلم جدایی نادر از سیمن است، فیلمی که هم‌اکنون با فروش بیش از ۹ میلیون دلار، پرفروش‌ترین فیلم تاریخ سینمای ایران می باشد.

شاید باورش کمی سخت باشد اما هنوز موفق به دیدن جدایی نادر از سیمین نشده ام  که این خود نشان از بی علاقه گی من به حوزه فیلم و سینماست . با این حال حواشی این فیلم انقدر بازتاب داشته ، که این یادداشت نیز در خصوص حواشی این انتخاب است.

 برگزیده شدن این فیلم در بسیاری از جشنواره های بین المللی ، واکنش های مختلفی را در این چند روز و پس از انتخاب در جشنواره گلدن گلوب بین مسئولین، رسانه ها، منتقدین و عموم مردم داشته است که این موضوع نیز در تاریخ سینمای ایران بی نظیر است .

نیک جیمز سردبیر وب‌گاه‌اند ساوند در مورد این فیلم می گوید : به نظر من این فیلم در بین فیلم‌های سال گذشته، هیچکاکی ترین فیلمنامه را دارد. فیلمنامه‌ای که ببننده را دائما گول می‌زند و بعد غافلگیر می‌کند و مدام مسائل اخلاقی پیچیده‌ای را مطرح می‌کند، به طوری که شما هیچوقت نمی‌فهمید مقصر چه کسی بوده‌است.

این گفته های نیک جیمز علاوه بر خود فیلم در مورد حواشی بعد از انتخاب این فیلم در گلدن گلوب نیز کاملا صدق می کند به طوری که بعد از این انتخاب هیچکاکی ترین نظرات از سوی افراد مختلف در جامعه مطرح شد ، بسیاری جدایی نادر از سیمین را برای ایران افتخار دانستند و تعدادی هم با انتقاد های صریح در حوزه رسانه ای اصغر فرهادی را فیلمسازی متضاد با اعتقادات مردم و فرهنگ ایرانی معرفی کرده اند.

بدون شک هیچ عقل سلیمی مخالف این نیست که از افتخار آفرینان کشور تقدیر شود. قدردانی از کسانی که در راه اعتلای این مرز و بوم موی سپید و استخوان خرد کردند و بزرگداشت کسانی که ذخایر و افتخارات ملی این کشور محسوب می‌شوند نه تنها مطلوب که واجب است. اما در پهنای وسیع این تعریف و تمجید ها و انتقادات صریح و کوبنده باید به یاد داشته باشیم که هجمه های احساسی همیشه اثرات نامطلوبی را بر سطح جامعه می گذارد.

به یاد داشته باشیم  که بسیاری از شخصیت های ورزشی و هنری امروز در قالب بها و تعریف تمجیدهای بی مورد بعد از تبدیل شدن به یک اسطوره و الگو ، و البته اسطوره سازی های کارشناسی نشده رسانه ای ، از بد اخلاقترین و بی اخلاقترین افراد جامعه به شمار می روند .

به یاد داشته باشیم که چندی پیش بازیکنانی که در قالب تیم های ورزشی در بین هواداران شناخته شده بودند چگونه با انجام یک حرکت زشت تا مدت های سوژه های پیامکی مردم شدند، به یاد داشته باشیم که بازیگری که تا چند سال قبل به عنوان یک چهره حرفه ای و بازیگری خلاق برای بسیاری از جوانان الگو شده بود اکنون چگونه در خارج از کشور عکس ها برهنه خود را در سایت های مختلف قرار داده و آتش غیرت هر جوان ایرانی را برانگیخته است.

آری ! با همه ی احترام به ورزشکاران و هنرمندانی که شرافت و صلابت آنها برای هر ایرانی یک افتخار است ، بگذاریم صلابت و شایستگی های اخلاقی یک الگو را به ما معرفی کند و الگو خود اسطوره شود ، نه این که احساسات بعد از به عرش رساندن کسی خود به فرش تبدیل شود.

بی گمان امثال اصغر فرهادی ها برای بسیاری از مردم ایران شناخته شده و عزیز هستند ، اما کسی را با تعریف و تمجید های احساسی به عرش نشاندن و کسی را با انتقادهای کوبنده همچون انتقاد های فرج الله سلحشور در محاق فراموشی و سکوت رهاکردن چرا؟

مهمتر از همه این مسائل آن چه دل انسان آزاده را به درد می‌آورد تبعیضی است که برخی از افراد، رسانه‌ها و منتقدین برای افراد خاصی قائل می‌شوند و با هجمه احساسی رسانه‌ای بر قاعده سیاست بعلاوه همه چیز رسالت اصلی خود را به فراموشی می سپارند که این مسئله خود باعث سیاست زدگی و عدم اعتماد مردم به مسئولین و کشور می شود که این خود نیز یعنی همان خواسته های دشمن.

بیایید باور کنیم که جدایی نادر از سمین یک اتفاق کم نظیربرای سینمای ایران است ، سینمایی که حالا می تواند با چهره های شناخته شده جهانی چون مجید مجیدی و اصغر فرهادی ها می توانند با تولید فیلم های کم نظیر نام ایران و فرهنگ ایرانی  را در دنیای فیلم و سینما پرآوازه کنند. پس بگذاریم پس از این تمجید و انتقاد ها نادر و سیمین آشتی کنند تا با همدلی گامی مثبت در اعتلای ایران سربلند برداریم.

[ ٢٩ دی ۱۳٩٠ ] [ ٢:٤٦ ‎ب.ظ ] [ محسن ناهید ]