هفدهم

من فکر می کنم
کلامی جا ماند میان گفته ها و شاید لبخندهایمان؛

"..."

فعلا همین نقطه چین ها را بگیر و در آسمان دل، ماه من باش ...  سعی می کنم هرگز ابری و بارانی نشوم !

 

 

/ 9 نظر / 18 بازدید
مهدیه پوریادگار

سلام ...این نقطه چین ها رمزهایی هستند که باید گشودشان...[گل]

پویا حسینخانی

سلام آقا محسن خوبید؟ چه عجب این دورو برا ، کم پیدا شدین، قبلنا اینجا پر طراوت تر و شلوغ تر بود؟! گل سرخ، ماه من، نقطه چین مشکوک می زنی ها! خبریه؟

رضوانه شریفی

....... این نقطه چین ها را می گذاریم برای تمام حرف هایی که گاهی نای گفتنش را نداریم.. دل آرام باشید..[گل]

علی رفسنجانی

پست‌های مبهم میذاری استاد! :) یه دونه از اون شاخه گلای رز سرخ رو به من تقدیم کن خب؛ رفیق ِ روزهای خوب، رفیق ِ خوب ِ روزها.... [گل]

ایمان موحد نیا

سلام ارادتمند جناب ناهید عزیز امیدوارم هیچوقت دلتون ابری و بارانی نباشه و اگر هم شد باران محبت و مهربانی باشه مطلب واقعیت های نگفتتون هم بسیاز زیبا و دلنشین بود

قاطی پاتی ...

گاهی کلام در وصف واقعیت کم میاره ناچار این سه نقطه ... دیگر هیچ!!! چشات ابری باشه خوبه خدا کنه دلت مثل دل من هیچ وقت ابری نشه که دیگه چشا هم پاسخگو نیستن ... دعام کنید ...

سعیده حیه در

سلام به به چه زیبا اما این جمه مخاطب خاص داشت آیا؟ از خودتون بود یعنی؟ واقعا معرکه بود

م.صادقی

"در آسمان دل ماه من باش" تعبیر فوق الغاده قشنگیه امیدوارم هرگز ابری و بارانی نشوی